شنبه دوم آذر 1392

غزل لکی


بخت هَماری بویله مِر، دل داسی أر سیخِ خُصه
بَن بَن سخون گیونِ گن کیشاسی أر تیخ خصه

بخت همیشه شووِ سی، هرچه مکه روژا نماو
اِ تور عیسی کار خدا، پل پیچ بی أر میخ خصه

اِ کاسه ماسِ نوم ولات، گذشته ی دی کارِ گپ
گیریامه سِی آوار کُوچِک، تا کُولِی و ریخ خصه

تاکه فرشته شانس مِ، مه هرِ خاو هیز نگه ره
چو ملاون قویته ژنن تا قویلی بیخ خصه؟

بنجک و دار سیل مَ مهن، خصه چطور چَمونِمِه
هوکاره بیمه مَشتووم مِشویرتِ زویخ خصه...


توضیحات:

بویله مرّ: خاکستر

بن‌بن: بندبند

گیون گن: جان بی‌ارزش

شووسی: شب سیاه

پلپیچ: پیچیده

کولی: کلوخ

ریخ: ریگ

ملاون: شناگر

قویته: شیرجه

بنجک: ریشه

چمونمه: خمیده‌ام کرده

رن مونی: راهنمایی













نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 11:39 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه هفتم خرداد 1392

مثنوی پنجره

پنجره


عشق تو چوی پنجریه نماو گرّی بُوئه سری(عشق توچون پنجره است که نبایدلحظه ای بسته شود


سیل کِ گرّی دویرا کووی،برزی سیله ممری(نگاه که لحظه ای ازتو دورشوداوج نگاه میمیرد


هامِ براور سیل تو تالی اِ زلفت بور اِ سر(دربرابرنگاهت ایستاده ام تارمویت را کناربزن


تا مونگ سرشوءِ دلم روشنی وژ بایژی اِ در(تاصورت چون ماهت روشنی خودرا نشان دهد


گیس سیِ سیِ سی ات روشنی اژ مِ گرتیه(موی سیاه سیاه سیاهت روشنی را ازمن گرفته


کتمه سِ ویشه شوئت ، رّی ئو رِّک اژ دل بردیه(دربیشه ی تاریک موهایت گرفتارشده ام وراهی برای دل نمانده


برژنگ تیژتیژِ تو یکی میتی منا کیتی(مژه ی تیزتیزتورابایدکسی راهنمایی کند


اِ تیر ئو اِ خیض ئو خضو هرشووه کی جیا کیتی(تاازشلیک وعصبانیت هرصبح دست بردارد


کُنه صیات برژنگت چووِ هزاره آیشتیه(مژه ی توصیادی کهنه کاراست که ازمرزهزارصیدگذشته است


فِره کلل ناهلمونه اژ ای مخاره آیشتیه(خیلی کل(شکار)ها راناگهانی ازبلندای نگاه پرت کرده است


چَنی کلل دی تورّ گومن ، طِلوکرل وله کتنه شکارهایی که ناپدیدشدن وراه بلدهاخسته شدن


سرو نیاسِ ور دلو نمه زونن اِ کوو کتن !(بخاطردل سرازناکجادرآوردن ونمیدانندکجا هستند


موسین اِ ورِ سیل ولات سیلی وه چپ چپا مکین(مقابل نگاه همه سبزمیشوی وچپ چپ نگاه میکنی


چخوکشی دوچملت اِ ورِ سیل اِ لا نمین(دوچشم چاقوکشت رادرمقابل نگاه دیگران کنارنمیزنی


وه برژنگ و برم کجت قصاوی دل بنیا منین(بامژه وابروی کجت دل را قصابی میکنی


وِ نازه که ارث تونه داخ ار دل پیا منین(بااین نازی که ازخدابه ارث برده ای داغ به دل مرد میگداری


اِ تاو  ژَر برژنگت تک اِ نووا بلید نی ام(ازترس زهرمژه ات جلوآمدن بلدنیستم


کِ دربن طَنه شووم ! ارا فرار اِ قید نی ام(ترسی ازطعنه ی شب یابرای فرازدرقیدنیستم


م خا تونم داسه ر دنوسی سی نکه باکم نیه(من بارها توراامتحان کرده ام تهدیدنکن باکم نیست


پشتم فره خاکی بیه دی باکم اِ خاکم نیه(پشت من خیلی خاک شده وترسی ازخاک ندارم


هماری هر وتت بچو ریچه دنونت جَم بهه(کمتربگوبرو،دندان قروچه ات راجمع کن


اِ کُل خمه ها کول لچم ، سیلی اِ حوشکی دم بهه(اینهمه غم که روی لب هایم نشسته،نگاهی به دهن خشکم بکن


کُل دی مزونن حال مِ چطور خِراو حال تونه(همه میدانندکه حال من چطوری خراب حال توست


تاکو خراو خراو خراو ؟! خراو اَر دال تونه(تاکجاخراب خراب خراب؟!خراب بخاطرتوست


تو قلف دروازه بوئه س وَ پنجره مامِ دیار(توقلف دروازه راببندازپنجره داخل میشوم


تو راس و چپ نیزه بکو وَ تورّ سیله مامه هوار(توچپ وراست رانیزه بکوب ازمسیرنگاه پایین می آیم


شرپ کوت ای عربده بیلی ارّا بدبختی تِر(اینهمه عربده کشی رابرای بدبختی دیگربگذار


ارا یِ ساعقل وِلی ، لیوه گَنِ گیون سختی تر(برای یک کم عقل ولگردی که بدجوردیوانه باشد وجان سخت تر ازمن

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 16:16 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه سوم اسفند 1391

غزل لکی

وختی که خو سیلته مکم خصه خدا بارَمکه

سیلی اِ بال برژنگت ایوارَ دل تارَمکه

 

یه جوری تر سیله مکین اِ ژیرپات کی نیشتیه؟

ای وا که مای خو شَک مَه می دیره منر دارَمکه

 

چو وَر نثاری پریخم سیلت بچوچنه سرم

ویرِ دوچمم هاتورّت منی پلامارَمکه

 

پژاره تو مهمونمه مهمون شو زمسونمه

مَگیسنم چراخ گپ چمم چو آویارَمکه

 

ای کوور قلف تونه مه چو بگرمیه باوشم

وَ هفت خِرّ اِ دورِ ضریحت ولات خوردارَمکه

 

مشتِ هاوات کل اوریه وازکه تو ار شونم بوار

بوار تو یه رِفتِ تونی رفتت خضو خارَمکه

 

تو اِ وژت دیار نیه گن جور منی شیوَه مکین

تو چاته اِ شون کزه؟مورم انوه دارَمکه

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 20:55 |  لینک ثابت   • 

شنبه هفتم بهمن 1391

باسلام خدمت همه دوستان خوبم 

بخاطر مشکلات کاری تا مدتی از جواب دادن به کامنت های پرازمحبت 

شما عزیزان معذورم هرچندکامنت ها تون رو میخونم و بدون شک

بهم انرژی خواهند داد. به امید سلامی دوباره

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 18:12 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه نوزدهم دی 1391

سپیدلکی

سپیدلکی

======================================

شراو...............(شراب

 

تیکه اِ لو وت.....(ذره ای ازلب هایت را

 

دوزیتی..........(دزدید

 

تا هفت سال تر..(تاهفت سال بعد

 

ا خاو هیز نمه گری(ازخواب بیدارنمی شود

===================

خیاون هولم....(خیابان  خیالم

پر ئه مامور....(پر از مامور

 

کوپه کوپه....(گروه گروه

 

هرچو زخال...(به هیبتی سیاه

 

کش پام قویته مَما..(صدای پاها را قورت میدهم

 

جا گِلا هواردنم نیه..(راه برگشت ندارم

 

ایست !

 

چکاره ای ؟

 

بی خاو....(بی خواب

 

این کیه همراهته ؟

 

دلمه!...(دل من است

=================

وا ..................................................(باد

 

ئه گرد مه هیزَ مگرت(همراه من قیام میکرد

 

ملیچک.....................................(گنجشک

 

دن ار دن ئه طورما.....(قله به قله به دنبال من

 

دربن شو نوویم...........(بی خیال شب بودم

 

هنامه مکرد................(صدا می زدم

 

کوه.................(کوه

 

دشت............(دشت

 

هناون کِلَ مکرد...(برایم صدا میفرستادن(پژواک)

 

آینم.........................(آینه ام

 

ارا کَنی ............(برای چشمه

 

لاولاوه..............(لالایی

 

مکردی..........(میخواند

 

آسو..............(بلندی  

 

جا ارپام نمنیای...(پا را جا پای من نمی گذاشت

 

تنیا کتم...............(تنها افتادم

 

دیر هتین.......(دیرآمدی

 

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 13:47 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه شانزدهم آذر 1391

سپید

به هنجس بگو

ردپای گرگ ها

پاک نمی شود

برف

با آوازی عمودی

چشم افق را می ترساند


بگو

دربلندای یافته

روی خط سینه سپیدکوه

ایستاده می میرم

============================

درتبسم پنجره


بربال مژه های شیشه


نگاهم


زین فاصله شد


شایدامتدادنیزه بشکند


عمق گهواره ی باد


رعدسکوتی را درنفس خودپیچاند


چشمک باغ درحنجره گنجشکی خشکید


نفس را لای دستمال تنهایی خواباندم


تادرشبیخون گردباد


بارانی نشوم

==============================

شب است


می ترسم


غروب


درآینه شعرم


تکثیر شود

================================

کوچه


قدم ها را بلعید


رقابتش با مرگ


دیدنی ست


نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 0:3 |  لینک ثابت   • 

جمعه نوزدهم آبان 1391

ساقی نامه

گاهی نامه های خط خطی و دل سروده ها،از سر درد و فریادهایی ست که خاموش گشته اند. گاهی صدای ترنمی برگیسوی پریشان شده ی یک شعرکه از دل برآید و شاید بردل نشیند. گاه ارادتی از سر مهر به "دوست"... ودوست که ممکن است یکی باشد و گاه هزاران نفر به نام شما...
ساقی نامه ای که از تراوت گیسوی این قلم بر شانه های شعرم نشست جرعه جرعه ی شمعی ست که کنار گل های پیراهن یک پروانه به نام "دوست" بر لوح سپید دلم...برلوح بی ریای کاغذم چکید...دوستی که دوستش دارم.
امید که مقبول افتد:


ساقی نامه

بوری ساقی چمه ریتم خراوم

بنیره سیلِ دس جومی شراوم


بوری تو قلف ای کشماته بشکن

کزه کز سردی ای ساته بشکن


چیه ایمشو چقه پا تو نماری ؟!

تورّ سیلم بیه سه گن بناری


بوری ساقی تیکِ گرمیمه بیده

تیکِ آو حیات اَ چیمه بیده


بوری برشن تو اِ حلقم وه زوی زوی

مه مویه موینم ءو تو پیچش موی


بوری وخته ای آوه لیخینا کم

بوری وخته اِ جا پا گن دی جا کم


مه بی تو کِ مَزونم مال پیا کم

بوری تا خو ءو گن اِ یک ساوا کم


نِزیکه صو سحر بای اِ دیارم

هره کوکه چَمی بی کِش گلارم


بوری ای دین دنیامَ خراوکه

بوری ای تنگ دلمه پر شراوکه


اژَ آوه که نه تَل ءو نه سوره

اژَ آوه که نه جه رو و چوره


اژَ آوه که کش کش خو پرم دِه

اِ هوش و عقل و ویر گن جور مِرّم که


اژَ آوه که آگر پر دله سی

اژَ آوه که چن روسم مِله سی


چیه ایمشو فِره نامرده مردم

فِره نامردو بی حد سرده مردم


هناسی هر نماو اِ دل بکیشی

اِ چنگ سردی نماو بی دنگ بنیشی


اِ سردی یه بیه سه هوم نشینم

چو میخکو کردِمِ، گیرِ زمینم


ای سردی یه فره قوز و قراته

بوری ساقی تو گرمی تر خلاته


چنی دلمه دوواره بزم جوری

کلک وارون خم ار کوک شوری


بوری ساقی نسارم ژیرو بو که

وَ جومی روزگارم ژیرو بو که

===============================

بوری=بیا / چمه ریتم=چشم براهت هستم

بنیره=محتاج، نیازمند/ جومی=یک جام

کشمات=سکوت / کِزه کز=اندوه / ساته=لحظه(قیدزمان)

چیه=چرا/ ایمشو=امشب/چقه=صدا/نماری=نمی آورد

تورِّ سیلم=امتدادنگاهم/بیه سه=شده است/گَن=بد/

بناری=سینه کش،سربالایی

تیکه=یک ذره،جرعه/بیده=بده/ اَ چیمه=ازآن چیز

برشن=بریز/ زوی زوی=پی در پی،بی درنگ/

مه مویه موینم ءو تو پیچش موی(کنایه ازمرید و مراد،شاگردواستاد)

وخته=نزدیک است/ لیخنا کم=آلوده کنم

نیلیم=نگذاریم/ کوت کوتا بو=تکه تکه شود/ روشنیل=نورامید(روشنی ها)

مه بی توکه مَزونم مال پیاکم=من بدون تونمیتوانم خودم را پیداکنم

خووه وگن=خوب وبد/ ساوا کم=جداکنم(سره و نا سره)

نزیکه=نزدیک است/ کوکه چَمی=شرمگین،پنهانی(کنایه)/بی کش=بی کلام،درسکوت/ گلارم=برگردم/

نه تَل ءو نه سوره=نه تلخ وقرمز/نه جه رو ،نه چوره=نه سمج وگیرا

کش کش=قدم به قدم،به آرامی/ پرّم ده=پروازکنم(آزادگی رانشان دهد)

آگر=آتش/ دله سی=دردل اوست(ذات)/ چن=اندازه/ روسم=رستم شاهنامه

مله سی=گردن او(هیبت)/دین دل=گناه دل/بکیشی=تحمل کند(تاب)

ارگیونم بنیشی=گواری وجودم باشد/فره=زیاد(قید)/مَردم=مردم(خطاب)

هناسی=نفس کشیدن/ نماو=نمیشود/اِچنگ سردی=ازترس سرما

بنیشی=نشستن/گیر=وصله/قوزوقرات=مغرور و خودرای(صفت)

جوری=مهیا/کلک=انگشت/شوری=دستگاه شوردرموسیقی

ژیروبو=زیرو رو/

------------------------------------------------------------------------

امیدوارم معنی تحت الفظی واژه ها رضایت دوستان را جلب کند.کامنت های شما


رهگشای نکات ظریفی ست.مانا باشید

 




نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 16:45 |  لینک ثابت   • 

شنبه سیزدهم آبان 1391

گزارش تصویری / جشنواره موسیقی سازهای بومی و محلی در کوهدشت

عکاس : بیات آزادبخت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 3:47 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه سی ام مهر 1391

غزل لری

غزل لری

سیقه اِ رنگ که کشینه خو دِ مینِ چشیات

اگه کور با چشی که نوفته دِ مینِ چشیات


اِ همه رنگ که خدا دَش وِ زمین وآسمو

همه نه یه جا کشیه قِه ستینِ چشیات


مه که دونم بی رنگ آوی چشیات می میرم

خومه قنج کردمه بفتم دِ گرینِ چشیات


شو میا مووه میاره سی دلم وا دل تنگ

تش دل سی تا کجا رَت؟ وِ کمینِ چشیات


دو کتاو زخم دل لایه لایه سی مِ نحو

مه چَنی زخمی بشینم سی غمینِ چشیات


دل بی لیز چی قلندر هی میاره نومته

دَرِ اِ کعبنه وا کو هام دِ دینِ چشیات


نتونی یه مرغ عشقی مین مشتت جا بئی؟

گوتمه لشم بونن دو زِمینِ چشیات


نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 12:57 |  لینک ثابت   • 

جمعه بیست و یکم مهر 1391

آلبوم ترانه لری با اشعار استاد سالم پوراحمد

آلبوم ترانه ی لُری « تَلمیت » روانه ی بازار موسیقی شد.

خواننده: مهندس رحیم منصوری

آهنگساز: استاد کریم منصوری

تنظیم کننده: ابراهیم جوان

نوازندگان:

سُرنا: احسان عبدی

دهل: احسان عبدی

کمانچه: حسن سالم

سنتور: کریم منصوری

تار ، عود ، نی: ابراهیم جوان

دف: حمیدرضا خجندی

تنبک: فرشید توکلی

دایره: همایون جوان

اشعار آلبوم:

اویار زیل: شعر از میرنوروز

دوستی: شعر از سالم پوراحمد

چوپو: شعر از سالم پور احمد

بی پَل: شعر از سالم پوراحمد

تلمیت: شعر از میرنوروز

آساره: شعر از میر نوروز

سرون شیری: شعر از سالم پوراحمد

دوستانی که در تهران هستند جهت تهیه ی آلبوم می توانند

به خود شرکت آوای باربد یا نمایشگاه دوسالانه آثار موسیقی

در خانه ی هنرمندان تهران- غرفه آوای باربد مراجعه نمایند.

این آلبوم توسط شرکت آوای باربد تولید شده است.

وبلاگ وزین لرستان پشتکوه نیز زحمت اطلاع رسانی این آلبوم را صمیمانه کشیده اند:

http://www.lorestan-poshtkoh.blogfa.com/post-125.aspx

آدرس مراکز پخش آلبوم موسیقی تلمیت در استان ایلام:
ایلام: چهارراه سعدی نرسیده به پاساژملت کوچه بن بست اسلامی ساختمان مهر طبقه سوم آموزشگاه گوهرقلم آقای مرادی 
دهلران: خیابان رسالت کتابفروشی اندیشه آقای یونسی 
دره شهر: خیابان جمهوری جنب اداره پست کتابفروشی دانش آقای لطفی 
آبدانان: میدان بسیج فروشگاه سیب نمایندگی ایرانسل آقای سلیمان

دوستانی که در تهران هستند جهت تهیه ی آلبوم می توانند
به خود شرکت آوای باربد یا نمایشگاه دوسالانه آثار موسیقی
در خانه ی هنرمندان تهران- غرفه آوای باربد مراجعه نمایند.

نوشته شده توسط اسداله آزادبخت در 19:56 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر